چَلو يارو مُسَلمانو، شَھِيدا ڪافَر مارِئا ھَي،
حُسينَ ڪُون،
نُورُ ڪا پِيالا خُدا دي، ڀَرِ پِلايا ھي،
جِنان دي گهوڙي ٻيڙي، تِنا مالِ تي جهيڙي،
وَڃِي ٿِئا خاڪِ سين ڀيڙي،
جِنان دي لَکِ ڪي ھِيري، تِنا مُکِ پانِ ڪي ٻيڙي،
ھي اُنُهان ڪُون کاڳَئي ڪِيڙي،
زُليخا مِصِرِ کيڙي، يُوسُفُ ھُئا مَغِربِ ڪاشاني،
ھِي ڏُونھِين وَڃِي ٿِئا خاڪِ ۾ فانِي.
[ سُر ڪيڏارو، وايون، 3 ]

جيڪُسِ يادِ ڪِئاسِ، وَرَ وَڃِي وَڻِڪارَ ۾،
جَلِدُ جَرِيدِي پَنڌَ ۾، اَدِيُون اَڄُ ٿِئاسِ،
وَڃِي ڪيچِ پُنِياسِ، ٻاروچاڻِيءَ ٻاجَهہ سين.
[ سُر آبڙي، واقف وڻڪار، وڏا وڻ، 3 ]

وَڃِي وَڃِي ٿِيندِياسِ ويجهِي ويجهِي، پَسَڻَ ڪارَڻِ پِرِينءَ جي وو،
آڏا ڏُونگَرَ لَڪِيُون، موٽِجِ مُحِبَ مِجيجِي وو مِجيجِي،
پُڇان واٽَ پَنوَھارَ تو، ٻَيَڙَ آھِيان ٻيجِي وو ٻيجِي،
جَا نَہ ھَلَندِي ھوتَ ڏي، پيءُ تَھِين جو پازِي وو پازِي،
نَمُ گُهرِجي نِينھَن جو، آھِيان آئُون اَروجِي،
ڪَرَھا ڪيچَ ڌَڻِيَنِ جا، جوڙي مَنجِهہ جَمازِي،
ويندِيَسِ تَھِين وَرَ ڏي، آھِيان زالَ جَھِين جِي،
جَا نَہ پُرَندِي پِرِينءَ ڏي، سا تان مِلڪَ مي جِي.
[ سُر آبڙي، وايون، 12 ]

لَڪَ لَنگهِيائُون، وَڃِي ڏيرَ قَرارِئا ڏيھَ ۾،
تَنِ پِرِيَنِ کي اُڪَنڊِي آئُون، وَڃِي ڏِيرَ قَرارِئا ڏيھَ ۾،
چَڙِھِي ڏُونگَرَ چوٽِيين ٻانڀڻِ اُڇَلي ٻاھُون،
پاسي ھُيَسِ پَريَٽِ جي، ڏوٻِڻِ ڌِيءَ نَہ آئُون.
[ سُر ديسي، وايون، 8 ]

وَڃِي وَڃِي ويٺَڙِي تِتي، جِتِ پيرُ ڏِٺائين پِرِينءَ جو،
پيرُ سُڃاتائِين پِرِينءَ جو، مَنجهان نِينھَن نِرتي،
ھُو وِھِيا وَڻِڪارَ ڏي، ھِنَ ڀوريءَ ڀانيا ھِتي،
جَنھِن ڇيڙي وِڌِيَسِ ڇَپَرين، سو ڪوھِيارو ڪِٿي،
مَري رَھَندِيَسِ ماڳھِين، نَہ تَہ ھادِي اچِجِ ھِتي،
آمان لِيمان ڦُلَ ڦارُوھا، ڳاڱا راڱا جِتي،
مُون کي ڇَڏي ھَلِئا، ڪا پييَن مَٿي پِتي.
[ سُر حسيني، وايون، 8 ]

موٽِي مانڊاڻَنِ جِي، وَرِي ڪِئائِين وارَ،
وِڄُون وَسَڻَ آيُون، چوڏِسِ ۽ چوڌارَ،
ڪي اُٺِيُون وَڃِي اِستَنبولَ ۾، ڪَن مَڻِئو مَغرَبَ پارَ،
ڪي چَمڪَنِ چِينَ تي، ڪي لَھَنِ سَمَرقَندِيَنِ سارَ،
ڪي رَمِي وييُون رُومَ تي، ڪي ڪابُلُ ڪي قَنڌارَ،
ڪي دِلِي ۽ دَکَنِ، ڪي گُڙَنِ مَٿي گِرنارَ،
ڪَنِي جُنبِي جيسَلمِيرَ تان، ڏِنا بيڪانِير بُڪارَ،
ڪَن اَچِي عُمَرَڪوٽَ جا، وَسايا وَلَھارَ،
ڪِنِ ڀُڄُ ڀِڄائِيو، ڪَنِ ڍَٽَ تي ڍارَ،
ڪي لَڙِيُون لاھورَ تي، ڪي ھَلَنِ مَٿي ھالارَ،
ڪي پُرِيُون پَنجابَ ڏي، ڪِنِ چِڪِلَ تي چَمڪارَ،
سائِينمِ! سَدائِين ڪَرِين، سِنڌُڙيءَ ۾ سُڪارَ،
دوسِتَ تُون دِلِدارَ، عالَمُ سَڀُ آبادُ ڪَرِيين.
[ سُر سارنگ، ڌرتي ڍُري، 1 ]

جُسي ۾ جَبارَ جو، خَفِي خِيمو کوڙ،
جَلِي تُون زَبانَ سين، چارَئِي پَھَرَ چورِ،
فِڪرَ سين فُرقانَ ۾، اِسمُ اعظمُ ڏورِ،
ٻِئا دَرَ وَڃِي مَ ووڙِ، اَمُلُ اِئائين سَپَجي.
[ سُر يمن ڪلياڻ، صوفي ۽ طالب، 8 ]

عاشِقَ اِيئَن نَہ ھُونِ، جيئَن تُون سَڄي اَڱُڙين،
وَڃِي دَرِ دوسِتَنِ جي، رَتُ ڏِھاڙِي رُوُنِ،
ٻِيءَ پَرِ ڪَنھِن نَہ پُونِ، ماڪُرِ مَحبُوبَنِ سين.
[ سُر يمن ڪلياڻ، سِڪ ۽ عاشقي، 6 ]

ڳالِهہ ڪِينَ وَڃي، سُپيرِيان جي سَڌَ جِي،
سُپيرِيان جي سُونھَن جِي،
پُڇِجِ پوءِ پِريَتڻُون، پھرِين سِرُ سَڃي،
عاقِلَ ئِي اوڄُونِ ٿِئا، ڀورو ڪوھُ نَہ لَڄي،
وَڃِي دَرِ دوسِتَنِ جي، سُورِيءَ سِرُ ھَڄي،
عاشِقَ اَنگهُنِ چَڙِهئا، ٻِئو سَڀَڪو ڀَڄي.
[ سُر يمن ڪلياڻ، وايون، 10 ]

جَي ھُو پائِينِ ڪانُ ڪَمانَ ۾، تَہ نَئِي ڏِجي سِينو،
ڪِجي نَہ ڪِينو، وَڃِي دَرِ دوسِتَنِ جي.
[ سُر يمن ڪلياڻ، محبت جو ميدان ۽ ڪانُ، 9 ]