زيبُ جي سنڌي معنيٰ
سونھن، حُسن، سوڀيا، خوُبي، خوبصورتي، برآج. آرائش، زيبائش، سينگار، ٺَٺُ، ڍانڍس، خوشنمائي، رونق، تيج، جلوو، ڪِرانتي، جهلڪو، ڀڙڪي، پرتاب، ڌما. تجمل، آب، چمڪ.
ذريعو:ڀٽائي پيڊيا
English Meaning
Adorning, decorating, beauty, elegance, grace, adornment, adorning, imparting grace to, becoming, suiting, looking, ornament, beauty, elegance.
زيبُ جا بيتن ۾ حوالا
مُنھُن آھيريءَ جِيئَن اُجَري، قَلبَ ۾ ڪارو،
ٻَھران زيبُ زَبانَ سين، دِلِ ۾ ھَچارو،
اِنَ پَرِ ويچارو، ويجهو ناھِ وِصالَ کي.
[ سُر آسا، ترڪ، ڪلمو ۽ سرمو، 33 ]
ٻَھران زيبُ زَبانَ سين، دِلِ ۾ ھَچارو،
اِنَ پَرِ ويچارو، ويجهو ناھِ وِصالَ کي.
[ سُر آسا، ترڪ، ڪلمو ۽ سرمو، 33 ]
English Meaning
Adorning, decorating, beauty, elegance, grace, adornment, adorning, imparting grace to, becoming, suiting, looking, ornament, beauty, elegance.