اُونِهي ۾ اوھَرِي، ڪَھِي ڪَچي ساڻُ،
سُپَڪَ جو سَيِّدُ چئَي، پُڇي نَہ پَرياڻُ،
عِشقَ وارِيُون عَبدِالْلَطِيفُ چئَي، سَڌَ نَہ کَڻَنِ ساڻُ،
جَنِي پاسي پاڻُ، سي اَوتَڙان ئِي اُکَتِيُون.
[ سُر سھڻي، ترھو، ڪچو ۽ ڪنڀار، 8 ]

اَڌَرَ نِڌَرَ اَڀَرِي، سَڌَرَ ھُئِي سَچِي،
سُپَڪُ ٿِي سَيِّدُ چئَي، پَھَڻَنِ مَنجِهہ پَچِي،
مَعذُورِ تي مارو ڪِئو، اولاڪَنِ اَچي،
مَٿي راھَ رَچِي، ٿِي لالَ لَطِيفُ چئَي.
[ سُر معذوري، اڌر نڌر ۽ ھيڪلي، 7 ]

جو نَوازي ڏَڏَ، آسَرَ لاھِ مَ اُنَ جِي،
اوڏايان اوڏو گهَڻو، ڪِھَڙا ڪَرِيين سَڏَ،
ويھُ داتا جي دَرَ تي، لَنگها لاھي لَڏَ،
اَگَلَنِ کي اوڏو وِھي، گَندا ڪَري گَڏَ،
ڪِھڙا جَڏَ جَڏوئِيين، جُودَ مَهِندان جَڏَ،
اَڳِئان عَجِيبَنِ جي، مُشُڪِلُ ڪينِهي مَڏَ،
آدَمُ تِئان خَلَقِئو، ھُوءَ جا کَڄي مَنجهان کَڏَ،
سَمي سيئِي سيڻَ ڪِئا، ھيڻا جَنِ جا ھَڏَ،
سانگِيَنِ جِي سَيِّدُ چئَي، ڄامَ پَرتَئِي لَڏَ،
جِيءُ جِيءُ تَماچِي ڪَري، سُڻِئو نُورِيءَ سَڏَ،
ادا اِنَهِيءَ پارَ جا، موڙي اَچو مَڏَ،
غافِلِي ڪُفرِي، ايڪَ نَہ سُئَيءِ سَڏَ،
ھُوءِ جُنبِئا جابانَ ڏي، تُون سُتو ساھِيين ھَڏَ.
اَوِلِيَ ۾، عَبدِالْلَطِيفُ چئَي، سَڄَڻَ ڏِيندو سَڏَ.
[ سُر رِپ، وايون، 1 ]

ھِنَ مُندَ مارُو سَنِرا، کائُرِ ۾ خُوشِحالَ،
سائُون سيارَڇُ مَکِڻِي، جيڏِيُون آڻِينِ جالَ،
اُتان اوٺِي آيو، ڪَھِي مُون وَٽِ ڪالَهہ،
سَتِيءَ جي سَيِّدُ چئَي، ڪا ساڻيھَ مَنجِهہ سَنڀالَ،
لِڱَنِ تان لَطِيفُ چئَي، لوئِي لاھِ مَ لالَ،
ڀَلو ڪَندو ڀالَ، مِينھَن وَسَندا موٽُ تُون.
[ سُر مارئي، لوھ نير، مند مارُو، 2 ]

جاڳَڻَ مَنجهان جَسُ، آھي اللهَ جَنِ کي،
لاھي ٿو لَطِيفُ چئَي، مَٿان قَلبَ ڪَسُ،
وَرَنَھَ ڪِجاھُ وَسُ، صُبُحَ ساڻُ سَيِّدُ چئَي.
[ سُر ڏھر، رات، ڍول ۽ پرھ ڦُٽي، 6 ]

ھَرَھَرَ ھَرَ رائِي وَڃَڻُ دَرِ دوسِتَنِ جي،
پاڙي ڏانھَن پِرِيَنِ جي، اُجُهہ مَ اَوائِي،
اَلَڙِ ٿِي مَ آڇِ تُون، واٽاڙُوئَن وائِي،
لائِيندِينءَ لَطِيفُ چئَي، سُوران سُرھائِي،
ڳُجهو ڳالَهائي، پِرتِ وَٽِجي پاڻَ ۾.
[ سُر يمن ڪلياڻ، پريم پاٺ، 1 ]

مَندُ پئَندي مُون، ساڄَنُ سَھِي سُڃاتو.
پِي پِيالو عِشقَ جو، سَڀُڪِي سمجِهوسُون،
پِريان سَندي پارَ جِي، اَندَرِ آڳِ اَٿُون،
جِيئَڻُ ناھِ جَڳَ ۾، ڏِينھَن مِڙيئِي ڏُون،
اَلا! عَبدِالْلَطِيفُ چئَي، آهين تُونھِين تُون،

[ سُر ڪلياڻ، وايون، 33 ]

دوسُ پيھِي دَرِ آئِيو، ٿِئو مِلَڻَ جو ساعِيَو.
ڏِينھَن پُڄاڻُون آڻي اَسان کي، مَولا مُحِبُ مِلائِيو،
وِيو وِڇوڙو، ٿِيو مَيلاپو، واحِدَ واءُ وَرائِيو،
هُو جَنھِين جو ڏَسُ ڏُوراڏو، اوڏو اَڄُ سو آئِيو،
عَبدِالْلَطِيفُ چئَي اَچِي عَجِيبَنِ، پاڻَ فَضُلُ فَرمائيو،

[ سُر يمن ڪلياڻ، وايون، 6 ]

جوڙي جوڙَ جَھانَ جِي، جَڏھِن جوڙِيائِين،
خاوَندُ خاصُ خَلِقي، مُحَّمَدُ مُڪائِين،
ڪَلمُو تَنھِن ڪَرِيمَ تي، چِٽو چايائِين،
اَنا مولاڪَ وَ اَنتَ مَحبُوبِي‌ ،‌ اِيءَ اُتائِين،
ڏِکِي ڏِنائِين، ٻَئِي سَرائون سَيِّدُ چئَي.
[ سُر ڪلياڻ، يڪتائي، 27 ]

وَحدَہٗ جٖي وَڍِئا، الاللهَ سين اورِينِ،
ھِنيُون حَقِيقَتَ گَڏِئو، طَرِيقَتَ تورِين،
مَعرِفَتَ جِيءَ ماٺِ سين، ڏيساندَرَ ڏورِيِن،
سُکَ نَہ سُتا ڪَڏِھِين، ويھِي نَہ ووڙِينِ،
ڪُلَھَنِئُون ڪورِينِ، عاشِقَ عَبدِالْلَطِيفُ چئَي.
[ سُر ڪلياڻ، يڪتائي، 9 ]