چِڪَنِ جي سنڌي معنيٰ
ٽِمَن، ٽيپو ٽيپو ٿي وَهن، اُٻرن، عرق نڪرين. ٽَھڪن، ڳَڙَن. سِمَن. (ڦَٽَ جو پُونءِ وغيرہ ڇڏڻ. زخم جو سُتت نہ ڇُٽڻ، مرض ۾ گهڻو وقت مبتلا رهڻ، ڦَٽُ اُٿلي پوڻ.)
ذريعو:ڀٽائي پيڊيا
English Meaning
To distil. To issue as pus from a sore.
چِڪَنِ جا بيتن ۾ حوالا
عاشِقَ زَھَرَ پِياڪَ، وِھُ پَسِي وِھسَنِ گهَڻو،
ڪَڙيۡ ۽ قاتِلَ جا، ھَميشه ھيراڪَ،
لَڳِيءَ لَنئُن لَطِيفُ چئَي، فَنا ڪِئا فِراقَ،
توڻي چِڪَنِ چاڪَ، تَہ آھَ نَہ سَلَنِ عامَ کي.
[ سُر ڪلياڻ، سُوري، ڪاتي ۽ زھر، 29 ]
ڪَڙيۡ ۽ قاتِلَ جا، ھَميشه ھيراڪَ،
لَڳِيءَ لَنئُن لَطِيفُ چئَي، فَنا ڪِئا فِراقَ،
توڻي چِڪَنِ چاڪَ، تَہ آھَ نَہ سَلَنِ عامَ کي.
[ سُر ڪلياڻ، سُوري، ڪاتي ۽ زھر، 29 ]
جِيءُ جِيارِئو جَنِ، سَڄَڻَ مانَ اَچَنِ،
مُنھِنجو پَرَڏيھِي راڻو ڪا واري،
ھِينئَڙا ٿِيءُ مَ ڪانھِلو، سَدا سانگَ پَوَنِ،
کاڻِيُون لوٺِيُون اَکِيُون، مُٺِيُون ماٺِ نَہ ڪَنِ،
اَدِيُون عَبدِالْلَطِيفُ چئَي، مَرُ ٿا چاڪَ چِڪَنِ.
[ سُر راڻو، وايون، 3 ]
مُنھِنجو پَرَڏيھِي راڻو ڪا واري،
ھِينئَڙا ٿِيءُ مَ ڪانھِلو، سَدا سانگَ پَوَنِ،
کاڻِيُون لوٺِيُون اَکِيُون، مُٺِيُون ماٺِ نَہ ڪَنِ،
اَدِيُون عَبدِالْلَطِيفُ چئَي، مَرُ ٿا چاڪَ چِڪَنِ.
[ سُر راڻو، وايون، 3 ]
عُمَرَ اَباڻَنِ کي، چوٿِينءَ چِڪَنِ چاڪَ،
مارُئِي مارُوئَڙَنِ جي، فَنا ڪِي فِراقَ،
ڪاٺِيارا ڪَذاڪَ، ڪَنھِن ڏُوراڻي ڏيھِ وِئا.
[ سُر مارئي، سارئان ۽ چڪن چاڪ، 5 ]
مارُئِي مارُوئَڙَنِ جي، فَنا ڪِي فِراقَ،
ڪاٺِيارا ڪَذاڪَ، ڪَنھِن ڏُوراڻي ڏيھِ وِئا.
[ سُر مارئي، سارئان ۽ چڪن چاڪ، 5 ]
English Meaning
To distil. To issue as pus from a sore.