سَمُو تَنِ سَڏَ ڪَري، جَنِ تي وَڏو ويرُ،
اُٿِي تَہ آجِي ٿِيان، پاءِ پاڳوڙي پيرُ،
تو ريءَ ٻِئو ڪيرُ، سَرَڻِنِ جا سوٺا سَھي.
[ سُر بلاول، سمو سلطان ۽ ابڙو، 5 ]

آروڙِجِي اُٿِئو، ديِمنِ پيَسِ دانھَن،
پاٻُوھِيو پيرُ کَڻي، سَمُو سَرَڻَنِ ڏانھَن،
مَٿِئان مَٿي ٻانھَن، اُڀو آڇي سُلطانَ کي.
[ سُر بلاول، سمو سلطان ۽ ابڙو، 9 ]

سِرُ تانسِيئنءَ نَہ ڏِيان، حَمِيراڻا ٻارَ،
مُون وَٽِ مَھائِي گَهڻا، تُون ڪَرِ مِيرَ ٿَھارَ،
اُڇَلي عِراقِيَنِ سين، ڌَڙُ ڪَندوسين ڌارَ،
رِڻمَلُ رَبَ اَھارَ، ٿو سَمُو سونَهرِي ھَڻي.
[ سُر بلاول، سمو سلطان ۽ ابڙو، 15 ]

اَبَڙو اَگامَنِ ۾، سَٻَڙُ جِيئَن ٻيلي،
سي پَٽَ ڪَنھِن نَہ پُورِئا، جي ٿو ڀَڙُ ڀيلي،
سَمُو سانوَڻَ مِينھَن جِيئَن، رِڃُون ٿو ريلي،
اَچَنِ جي ويلي، تَنِ بورَ بَخشي ڀِٽَ ڌَڻِي .
[ سُر بلاول، سمو سلطان ۽ ابڙو، 17 ]

اَبَڙو وَڏَ وَڙو سُوَڙو، سامُون جَهلي،
سوٺا سَھي، سَمُو سُونھَن سَڀَنِ،
تو مَنِ تُرِڪَ اَچَنِ، ڪِيئَن ڪَرِيندين ڪَڇَ ڌَڻِي.
[ سُر بلاول، سمو سلطان ۽ ابڙو، 19 ]

جکَري جِھو، نَڪو سَمُو سِنڌُ ۾،
وائِي جَنھِن جي واتَ ۾، ڏِئو ۽ ڏِئو،
اَلا اَچي ڪو، ڏَڏُ وَڏو ڏانُ گهُري.
[ سُر بلاول، جکرو جوان، 11 ]

ڪوھُ نَہ جُھارِيين جَکِرو، جَو ويلو ڪَنھِن نَہ وِجهي،
سَمُو تَنِ سَنَڃي، جٖي اَڻَ تِوڻِئا عالَمَ ۾.
[ سُر بلاول، جکرو جوان، 20 ]

ڪوھُ نَہ جُھارِيين جَکِرو، سَمُو سُونھَن سَڀَنِ،
دائِمُ جَنھِن جي دَرَ تي، آسائو اَچَنِ،
پِيتو طَھُورا تَنِ، جَنِ گَنگا جَرُ گَڏِئو.
[ سُر بلاول، جکرو جوان، 22 ]

سَمُو سَوائِي، ٻَھُون ٻِئَنئان وِتَرو،
دانَهہ جي دَرٻارِ ۾، وَرَتي اِيءَ وائِي،
ڳَھڙَ ڳالَهائِي، مَھَڙَ سَڀَ مَلَهائِيا.
[ سُر بلاول، جکرو جوان، 25 ]

ٻي دَرِ وانءُ مَ ڪيڏانھِين، جو تُون ڄامُ مَڱَندين مَڱڻا،
ڦيرِ مَ ڪَنڌُ ڪِياڙِي، ٿِيندِي حاجَ ھِنئائِين،
ماڻِڪَ موتِي مالَ خَزانا، ڏِيندُءِ ٻيلِي سائِين،
وِرِچِي تُون وِھاڳَ کان، مَتان ڏيِين پانھِين،
دَرِ داتا مَڱُ مَڱَتا، اَنڌا ھوئِجِ ايڏھِين،
مُذَڪِرَ مَتان ڇَڏِيين، ھَٿان ھيڪِڙائِي،
اَچِجِ اُلُوھيَتَ ڏي، ڇَڏِ ٻارِٽَ ٻِيائِي،
ٻِيُون ڏيئِي ٻَنِ کي، کَڻُ سَمُو سَوائِي،
إنَّ اللهَ وِتْرٌ يُحِبُّ الوِتْرَ ، وَحدَتَ واڳَ وِڌائِين،
پَنھِنجي طَرَفِ پاڻِهين، سائِلَ سَڏِئائِين،
جِتي جُوانَنِ کي، ڪوٺي ڪُٺائين،
اُتي عُشاقَنِ کي، اُلُفَتَ اُھُڃُ ڏِنائِين،
تَنبُو کَڻُ مَ تيڏانھِين، جيفو آھِ جيڏانھِين،
ڪِيرَتِ ڪَرِ قُرِبَ سين، خُلَتَ کاڄُ ڏِنائِين،
اَلْاِنْسَانُ سِرِّی وَاَنَا سِرُّهٗ ، اِنَ پَرِ اُتائِين،
ڳُجُهہ ڳُجهاندَرَ ڳالِهيُون، رازُ نَہ رَکِئائِين،
پَسو پينارَن جي پَٽَ ۾، پَنھِنجو پاڻُ وِڌائين.
[ سُر جاجڪاڻي، وايون، 1 ]